|
|
|
Weblog van Myriam Jansen, wethouder voor Sterk Meppel
|
 |
In haar weblog schrijft
Myriam Jansen over verschillende persoonlijke of politieke onderwerpen.
|
Maandag 12 december 2011
Verdraaid
|
'Wie de hitte niet verdraagt, moet uit de keuken
blijven', is een uitspraak die ik de laatste tijd vaak gedaan heb. Er
wordt mij namelijk vaak gevraagd hoe ik het vind om al die ellende
over mij heen te krijgen. En dan is een standaard opmerking als deze
een makkelijke om duidelijk te maken dat ik best weet waar ik aan
begon en dat ik er prima tegen opgewassen ben.
Ik wist namelijk vooraf dondersgoed dat het bestuurlijk een zware
periode zou worden. Dat ik niet zoveel mensen blij mocht gaan maken
met een zak geld, maar dat het vooral aan zou komen op keuzes maken en
schrappen. Je moet dus vooral niet alleen maar aardig gevonden willen
worden als je in deze tijd wethouder wilt zijn.
Het wethouderschap is de mooiste baan die ik me kan denken. Helemaal
voor zo'n heerlijke actieve stad als Meppel. Ik geniet nog dagelijks
enorm van dit werk. Zelfs, of misschien wel juist, in deze bestuurlijk
moeilijke tijden. Want juist nu komt het aan op verbinden en
inspireren, op bouwen op de veerkracht die er in onze samenleving zit,
op samen de schouders eronder zetten.
Maar zijn er dan helemaal geen dingen die ik vervelend vind? Heel
eerlijk? Ja, er is iets dat ik wel vervelend vind. Dat is als ik word
aangevallen over iets dat ik gezegd zou hebben, terwijl ik heel zeker
weet dat ik dat niet gezegd heb, of dat het compleet uit zijn verband
is gerukt.
Dat is als ik poog heel goed uit te leggen waarom ik de keuzes maak
zoals ik ze maak, dat ik met veel begrip en respect de gesprekken voer
die gevoerd moeten worden, en dat er dan toch beweerd wordt dat het
allemaal heel anders is gegaan. En dan kun je praten als Brugman, maar
dan win je het nooit. Iedereen mag namelijk hardop roepen wat hij/zij
ervan vindt. Brieven de samenleving ingooien waarin de grootst
mogelijke onzin staat.
Er mag van alles beweerd worden. Maar als wethouder hoor je dan niet
terug te wijzen, laat staan op dezelfde manier terugslaan, maar het
keurig professioneel te incasseren. Ik kan toch niet hardop roepen dat
die domme voorzitter er geen moer van snapt, alleen maar voor eigen
parochie preekt en al mijn woorden verdraait? Of erger nog, dat
hij/zij echt liegt om de raad of de publieke opinie aan zijn/haar kant
te krijgen? Oké, soms krijg je dan even de kans om heel tactisch uit
te leggen dat het in jouw beleving anders is gegaan. Maar vaak is het
kwaad dan al geschied.
Het is een les die je snel moet leren in dit vak. Zorgen dat je je
eindpunt goed in de gaten houdt en je niet te veel laat afleiden door
de geluiden van buitenaf. Doe je dat wel, dan word je gezien als een
slappe bestuurder die niet durft door te zetten.
Maar tegelijkertijd moet je juist heel goed naar die signalen
luisteren. Want als het protest breed gedragen wordt, moet je je koers
wel bijstellen. Doe je dat niet, dan word je gezien als iemand die de
feeling met zijn eigen samenleving compleet is verloren. Het is een
zorgvuldig balanceren tussen een rechte rug hebben en openstaan voor
de signalen van buitenaf. En dat is soms verdraaid moeilijk!
Myriam Jansen
Wethouder |
|
