|
|
|
Weblog van Myriam Jansen, fractievoorzitter van Sterk Meppel
|
 |
In haar weblog schrijft
Myriam Jansen over verschillende persoonlijke of politieke onderwerpen.
|
Zondag 27 september 2009
Prinsjesdag
|
Ik had helaas niet de hele dag de tijd om achter de
tv door te brengen, maar ik heb toch een aantal leuke stukken gezien
van de Prinsjesdag debatten. Ik vind het namelijk, los van mijn
persoonlijke mening over de inhoud van de standpunten van de
verschillende politici, ontzettend interessant om te kijken hoe de
verschillende politici hun strijd aan gaan. Hoe zij debatteren en
vooral ons proberen te overtuigen van hun standpunten. Het is prachtig
om te zien welke verschillende technieken de politici hanteren.
Debat wordt vaak verward met discussie. In een discussie probeer je
elkaar te overtuigen van je eigen standpunt, maar in een debat probeer
je je standpunten duidelijk te maken voor de luisteraars.
In de tweede
kamer is dan ook vaker sprake van debat dan van discussie. De meningen
zijn al bepaald en maar zelden hoor je tijdens een dergelijk
schouwspel dat zij hun standpunt bijstellen. Dat kan ook niet, want
als dat te vaak zou gebeuren, zou het betekenen dat je nog niet alle
argumenten van tevoren hebt meegewogen. Daarmee zou je je blootstellen
aan de waan van de dag en kiezen voor argumenten die op dat moment
leuk klinken, maar die je nog niet goed hebt doordacht. Dat maakt je
als politicus onbetrouwbaar. Dus eenmaal in de politieke arena
belandt, moet je standpunt al duidelijk zijn.
In mijn ogen blonk Femke Halsema een aantal keren uit in het vinden
van nieuwe argumenten. Dit in tegenstelling tot Agnes Kant, die soms
wel leuk uit de hoek kan komen, maar vaak toch weer terugvalt op
punten die al genoemd zijn door anderen. Daarnaast is haar taalgebruik
zo technisch, dat ze soms amper te volgen is.
Ook vond ik Femke heel
respectvol debatteren. Bij Femke heb ik altijd het idee dat ze zelfs Wilders zijn mening gunt. Dat ze het ontzettend met hem oneens kan
zijn, maar dat dat niet betekent dat ze zijn mening niet wil horen. Ik
denk dat veel mensen het verwarren en zullen denken dat ze het voor de
islam opneemt. Maar in mijn ogen neemt ze het op voor de vrijheid van
meningsuiting, dus ook de vrijheid om de islam aan te mogen vallen.
Vrijheid in meningsuiting moet bij haar dus wel heel hoog op haar
lijstje staan, als ze zelfs de verschrikkelijk grove woordkeuze van
Wilders nog de moeite waard vindt om met respect op in te gaan.
Mark Rutten heeft zich in mijn ogen niet als een sterke debater laten
zien. Hetgeen hij wel goed deed, was duidelijk maken waarin hij anders
is dan dit kabinet. Hiermee heeft hij zijn partij goed neergezet. Maar
zijn pijlen leken gericht om dit kabinet te laten vallen. Tegen de
adviezen van alle grote politici en economische wetenschappers in,
vindt hij dat er in deze tijden wel bezuinigd moet worden. Ik vraag me
af of hij dat echt vindt, of gewoon wil schoppen om zo niet teveel
kiezers te verliezen aan figuren als Verdonk en Wilders.
Hij zou een
voorbeeld kunnen nemen aan Alexander Pechtold. Die debatteerde met
respect, maar uitte wel heel duidelijk zijn stevige kritiek op een
boeiende en verstaanbare manier. Daarnaast wist hij iedere aanval met
een kwinkslag van humor te keren. Pechtold is een snelle denker en dat
viel op.
En Wilders? Daar laat ik mijn persoonlijke mening over de
inhoud dan toch maar even doorklinken: helaas was de man, in de
weinige inbreng die hij had, toch effectief en sterk in het debat. En
meer wil ik er niet over zeggen, want zijn standpunten vind ik
aanzetten tot haat en verdeeldheid. Ik vind dat verschrikkelijk!
Net als op straat zag ik dat ook de sfeer in de Tweede Kamer grilliger
lijkt te worden. Dit jaar was duidelijk te zien dat mensen vaker
persoonlijk aangevallen leken te worden. Ik vind dat jammer. Soms vond
ik dat de voorzitster (mevrouw Gerdi Verbeet) daar wel eens
duidelijker op in had mogen grijpen. Respect is iets dat we moeten
terugwinnen in de Nederlandse maatschappij. En de Tweede Kamer zou
daar het goede voorbeeld van moeten geven.
Myriam |
|
