|
|
 |
Column van Ed van Tellingen
De verkiezingen zijn geweest, leve de nieuwe verkiezingen. Het geweeklaag
kan doorgaan. Wij vinden het heerlijk om onze politici af te schilderen als
minkukels en zakkenvullers.
Waarom eigenlijk? Waarom zouden zij beter moeten zijn dan de mensen die zij
vertegenwoordigen. Hoe harder we inhakken op onze volksvertegenwoordigers,
hoe schaamtelozer wij onszelf natuurlijk te kijk zetten.
Politici zakkenvullers? Dat zeggen alleen mensen die als geen ander weten
hoe snel ze hun zakken moeten vullen. Politici maken zich schuldig aan
wanbestuur? Dat zeggen alleen mensen die zelf als geen ander weten hoe ze er
een zooitje van maken. Mensen herkennen in de ander wat ze zelf allemaal
uitspoken.
Wie zijn zakken wil vullen moet niet de politiek in. Een raadslid dat zijn
werk serieus doet krijgt een schamele vergoeding die in geen verhouding
staat tot het werk. Een wethouder krijgt een redelijk salaris, maar ook niet
meer dan dat. Hij staat zo weer op straat.
Politiek is geen bijbaantje, maar pervasief: zij dringt, net als autisme,
dwars door je hele leven heen. Altijd wel een burger die je belt, altijd wel
een mail die binnenkomt, altijd wel een bijeenkomst, altijd wel een nieuwe
startnotitie en altijd wel een journalist die je kop afhakt.
Politiek is hard: mensen worden van de ene op de andere dag bij het grofvuil
gezet. Dat vinden wij normaal, maar dat is het niet.
Nee, politici zijn geen betere mensen dan de mensen die op hen stemmen. Ze
hebben alleen net een beetje meer lef, een tikje meer ego en ambitie, en een
onsje meer verantwoordelijkheidsbesef.
Dat moet maar eens worden gezegd.
|
|
Bron: Dagblad van Noorden
|
|
